Cosis is de nieuwe naam van NOVO en Promens Care.
''Afscheid nemen wilde ik niet.''

Waarom de verstandelijk gehandicaptenzorg?

18 Jaar geleden, kort na het behalen van mijn diploma tot verpleegkundige dacht ik: ''Mooi, nu ben ik breed opgeleid, maar ik heb nog  geen praktische ervaring met de doelgroep verstandelijk gehandicapten.'' Ik bedacht me dat ik graag ervaring op wilde doen met deze doelgroep.

Ik woonde destijds in Bedum en ik kwam in de oproeppool van Opmaat, nu 's Heeren Loo, terecht. Na een aantal weken als verpleegkundige gewerkt te hebben met cliënten met (zeer) ernstige meervoudige beperkingen ((Z)EMB), vond bij mij de omslag plaats. Ik raakte verknocht aan de doelgroep.

Vrijwilliger
Even later kreeg ik elders een baan en ben ik gestopt als oproepkracht bij Opmaat. Afscheid nemen van de woning waar ik veel inviel en vooral van één van de bewoners wilde ik niet. Toen de locatie mij vertelde een vrijwilliger voor hem te zoeken dacht ik: ''Die vrijwilliger word ik.''

De bewoner, een EMB-cliënt met een autisme spectrumstoornis, is bijna 18 jaar onderdeel van mijn leven geweest. Ik heb van hem genoten en vooral van hem geleerd. Geleerd om op een andere manier naar de wereld te kijken.

Ik genoot, als hij genoot. Vooral als je ziet hoe gelukkig je een medemens kan maken met wat extra  liefde en aandacht. En waar genoot hij nou van: koffie drinken, muziek luisteren, zwemmen, fietsen op de duo fiets, aandacht en het kroelen in mijn haar zodat ik weer een mooi wild kapsel had.

Belang van herkenning
Toen ik nog in Bedum woonde, nam ik hem vaak mee naar mijn huis voor een kop koffie en dan luisterden we naar de cd 'Poncho en Lefty' van Willy Nelson en Merle Haggard. Hij zat dan lekker bij de kachel met de poes om hem heen, te wiegen op en te genieten van de muziek.

Ik draai de cd al bijna 18 jaar en heb er inmiddels al 3 versleten. Ooit heb ik eens een andere cd opgezet en wat deed meneer… hij ging slapen want dat hoorde niet bij ons, dus Jannie, niet interessant. Welterusten!

Dankbaar
Nu moet ik hem na een kort ziekbed missen en missen zal ik hem. Maar lieve schat, ik ben dankbaar en blij dat ik je vrijwilligster mocht zijn, het heeft mijn leven verrijkt. Jij was de reden dat ik koos voor de verstandelijk gehandicaptenzorg.