Cosis helpt mensen met een verstandelijke en/of psychische beperking grip te krijgen op het leven.
''Ochja, dat hoort erbij.''

Pronkjewailtjes

Als behandelaren staan we voor wat we doen. We zoeken naar het beste resultaat voor iedere individuele cliënt en zoeken uit hoe we dit kunnen bereiken. We werken hard en zijn trots op wat we met elkaar doen. Maar dit dragen we niet uit.

We stellen ons bescheiden op en wuiven complimenten weg met dooddoeners als: ''Ochja, dat hoort erbij''. Dit is een oproep aan alle collega's, zowel binnen als buiten Cosis: ''Laat zien dat je trots bent op wat je doet!''

De praktijk
Een traject begint doorgaans met een indicatie of een hulpvraag, die namens een cliënt of begeleider, wordt gesteld door de hoofdbehandelaar. Afhankelijk van welke vraag er wordt gesteld, heb je als behandelaar een plaatje in je hoofd van wat je kunt bijdragen.

Veelal begin je met een kennismaking met de cliënt en een stukje onderzoek. Er volgt een advies, welke besproken wordt op locatie en waar concrete doelen aan gekoppeld worden. Dan ga je samen aan de slag. Er volgen één of meerdere evaluatiemomenten waarin je de voortgang met elkaar bespreekt.

Na X tijd volgt er een conclusie: ''Hebben we de doelen behaald?'' Wanneer dit het geval is, wordt de indicatie gesloten en beëindig je als behandelaar het traject. Dit geeft ruimte in de agenda en dat betekent: door naar de volgende cliënt die op de wachtlijst staat.

De drukte van alledag
Ik vind dat we te weinig stilstaan bij de resultaten die we bereiken. Het beëindigen van een traject waarin de doelen zijn behaald, is een succes. Maar zien we dat ook zo? Beseffen we wel dat jouw inzet voor een cliënt dusdanig is geweest dat de kwaliteit van zorg en soms zelfs de kwaliteit van leven is verbeterd? Geef jij jezelf of een collega hier wel eens een compliment voor?

Ik denk dat dit te weinig gebeurt, in mijn directe omgeving in ieder geval wel. Zelf doe ik dit ook maar zelden. Als 'stugge' Noordelingen zit het niet in ons om zelf een gesprek te starten over een succes dat je hebt geboekt, zelfs het ontvangen van een compliment vinden we lastig. Je doet 'gewoon' je werk en voldoet 'gewoon' aan de kwaliteit die je moet leveren.

Maar zou je niet nóg meer plezier in je werk hebben als je durft te genieten van je eigen kennis en kunde?

Ga eens na voor jezelf: Is het werk wat je doet wel zo 'gewoon'? Op welke ervaring(en) ben je trots? En als laatste: Wie ga jij hier over vertellen?

Marjolein biografie