Cosis is de nieuwe naam van NOVO en Promens Care.
''Het resultaat is een post-it briefje.''

Participeren? Doe maar normaal

Ik kom van de zoveelste studiedag waarbij de termen 'participatie' en 'zelfstandigheid' gevallen zijn. Onderweg naar huis denk ik terug aan de dag en stel ik mijzelf de vraag: “Wat is nu die 'participatie' en 'zelfstandigheid' die ze willen zien bij de bewoners die ik begeleid?”

Een aantal dagen later zit ik in een bespreking over een bewoonster. Samen met haar zus, een gedragsdeskundige en de begeleider van de dagbestedingslocatie voeren we een interessante discussie over de zelfstandigheid van mevrouw. 

Sinds ze eerder dit jaar naar onze locatie is verhuisd, is het beeld ontstaan dat mevrouw geen begeleiding aanvaardt. Dit beeld is ontstaan door kreten als: “Donder op, ik ben geen klein kind”. Eveneens staat mevrouw een halfuur later wel naast je met vragen over een televisieprogramma of een klacht over het menu van die avond.

Zonder heel veel wijzer te zijn geworden over het zelfstandigheid vraagstuk, ga ik het gesprek aan met mevrouw. Ik vraag haar: “Ik hoor je zeggen dat je alles zelf wilt regelen, vertel eens, waar gaan we beginnen?” Het beeld dat ze geen begeleiding aanvaardt is niet helemaal waar blijkt al snel, het gaat om de manier waarop er met haar omgegaan wordt.

Er valt een stilte. Een paar ogen vol verbazing kijken mij indringend aan. “Sjonge jonge, ik kan toch zelf bellen als ik ziek ben!” klinkt het vervolgens met enige ergernis in haar stem. Ik vraag door: “Hoe zou je dat willen dan?”, terwijl ik het vraag denk ik bij mijzelf... wat een domme vraag. Ze wil het net zoals jij en ik, gewoon zoals het 'normaal' gaat.

Het resultaat is een post-it briefje, dat op haar telefoontoestel is geplakt, met daarop het telefoonnummer van de dagbestedingslocatie. We maken afspraken met de collega’s van de dagbestedingslocatie om elkaar op de hoogte te houden en de afspraken later te evalueren.

Verwarrend eenvoudig..
Het is continue schakelen, maar ik vind het leuk en het houdt mij bovendien scherp tijdens het werk. Het is immers mijn werk op te ondersteunen op participatie en zelfstandigheid, niet om met het leven van anderen te regisseren.

Ik krijg kippenvel van zulke simpele, kleine momenten. Momenten van grote waarde voor deze mevrouw. Daar doe ik het voor.