Cosis is de nieuwe naam van NOVO en Promens Care.
''Als het lukt… dan is het goud waard!''

Het goede voorbeeld

In mijn vorige blog deed ik de oproep om te praten over je successen, te delen waar je trots op bent en je te beseffen hoe waardevol jouw bijdrage kan zijn voor een cliënt. Ik beschouw mijzelf niet direct als een 'stugge Noordeling' en toch vind ik dit zelf ook moeilijk. Daarom deel ik via deze weg zelf een succesverhaal.

Wat weten we wel?
Ik ontving via de hoofdbehandelaar een hulpvraag van een cliënt. Door de diverse beperkingen van deze cliënt was het erg lastig om contact te maken, de dagelijkse zorg te leveren en deze cliënt plezier te laten ervaren. De cliënt uitte zich agressief, was angstig en het lukte begeleiders maar op spaarzame momenten om echt contact te maken. Andere bewoners hoorden vaak geroep en gegil en dit deed veel met hen.

We zijn van start gegaan door bij elkaar te komen en met elkaar te schetsen waar we naartoe wilden. Welke doelen willen we behalen en wie of wat is daarvoor nodig? Al snel werd duidelijk dat er veel informatie miste over de achtergrond van de cliënt, de ernst van de diverse problematieken en over het ontstaan van angst.

Het uitgangspunt werd: 'Wat weten we wel?' Daarbij hebben we gekeken naar zaken waarvan we wisten dat ze geen succes opleverden en naar de dingen die wel leken te werken en hoe we deze konden uitbreiden.

Veel proberen
De vragen die ik gesteld kreeg gingen specifiek over communicatie, zowel in contact als tijdens de algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL), het veilig eten en drinken en het kenbaar maken van jezelf richting deze persoon.

De mij bekende testen bleken helaas niet aan te slaan. Extern werd het gehoor en het gezichtsvermogen getest. We wisten wel dat de oren en ogen maar beperkt functioneerden, maar dat deze persoon zo goed als doof en blind was informatie waar we veel mee konden.

Daarnaast was er ook sprake van veel pijn. Daar werd meer en meer op ingespeeld, er werd een andere vorm van zorg ingezet waarbij er meer nabijheid geboden kon worden. Vanuit mijn bijdrage werd de manier van voeden aangepast, zodat dit veiliger verliep en er daarmee minder angst en pijn ervaren werd op de voedingsmomenten.

Bijkomende winst was dat het lukte om meer te eten, iets wat een verzwakt lijf natuurlijk al snel goed doet.

Kijkende naar haar zintuiglijke beperkingen, was het zinvol om te proberen of het anders inrichten van haar kamer een positief effect zou hebben. Denk hierbij aan het rekening houden met lichtinval en bijvoorbeeld het kunnen waarnemen van iemand die binnen komt.

Goud waard
Samen kwamen we via allerlei omweggetjes met ideeën die een gunstig effect bleken te hebben. De cliënt schreeuwde niet meer, toonde minder angst en, niet onbelangrijk, oogde gelukkiger. Passende zorg is soms enorm zoeken. Maar als het lukt… dan is het goud waard!