Cosis is de nieuwe naam van NOVO en Promens Care.

Cliënt als ervaringsdeskundige

‘’Hé Jannie’’, roept de cliënte als ze me ziet. Ze ontvangt me met open armen en een brede glimlach op haar gezicht. Ik geef gehoor aan haar gebaar en sla mijn armen om haar heen. Benoem even hoe gezellig haar appartement er weer uitziet en ga naast haar zitten.

We kennen elkaar al een aantal jaren. Ze bezocht de dagbesteding op een locatie waar ik werkzaam was. Nu kom ik bij haar op locatie, omdat er een medewerkster getoetst moet worden op het toedienen van insuline via een voorgevulde insulinepen.

Hulp vragen
De 66-jarige vrouw woont op een woonlocatie van Cosis. Ze is een insulineafhankelijke diabeet en krijgt door de begeleiding twee keer per dag insuline toegediend. De begeleiding moet hiervoor bevoegd en bekwaam worden gemaakt met theoretische en praktische scholing.

Om het voor de cliënte ook aangenaam te maken wanneer begeleiding voor de eerste keer insuline toedient, maak ik gebruik van haar kennis. Ik betrek haar bij de handeling en geef haar een taak. Ik vraag aan de cliënte: ‘’Wil je me weer helpen? Jij bent tenslotte degene die ervaren is en het beste weet hoe het moet en hoe het voelt.’’ Ze glundert en antwoordt: ‘’Ja hoor, dat wil ik wel.’’

Meebeslissen
De medewerkster maakt de injectiepen klaar en de cliënte en ik, naast elkaar zittend, kijken aandachtig toe. Als de medewerkster de insulinepen zo ver heeft klaargemaakt, controleert de cliënte samen met mij de voorgeschreven eenheden.

De cliënte is akkoord en roept tegen de medewerkster: ‘’Toe maar, steek hem er maar in!’’ Wanneer ze ziet dat de medewerkster twijfelt, roept ze: ‘’’Toe maar hoor!’’ Prachtig vind ik dat. Eigenlijk helpt de cliënte hiermee de medewerkster om te injecteren. Ze moedigt haar aan.

De injectie is gegeven en ik vraag aan de cliënte: ‘’En is ze geslaagd? Deed ze het goed, het is nu aan jou, jij beslist.’’ ‘’Ja!’’, antwoordt ze. ‘’Het ging goed, ze mag me nu vaker prikken.’’

Hoe houd je het leuk
Mooi om het op deze manier als een ‘leuk moment’ te maken voor de cliënte, die toestemming geeft dat men het op haar mag leren en het moet ondergaan. De cliënt krijgt een rol, voelt zich gezien en ik doe het met plezier als ik zie hoe goed het een cliënt doet om iets te kunnen bijdragen aan het geheel.